تاریخچه صنعت غذایی و آشامیدنی

تاریخچه در جهان

برای صنعت مواد غذایی و آشامیدنی می توان تاریخچه به قدمت تمدن بشر قائل شد. این صنعت که به طور مستقیم بر تولید مایحتاج غذایی و آشامیدنی متمرکز است، همواره در طول تاریخ از اولویت فعالیت های تولید و صنعتی بوده. تا قرن ۱۹ میلادی توسعه و پیشرفت چندانی در این صنعت مشاهده نشده بود و فعالیت های تولیدی آن به شکل سنتی همانند هزاران سال گذشته انجام می شد. نقطه عطف در توسعه این صنعت با ابداع کنسرو توسط نیکولاس آپرت (Nicholas Appert) و روش پاستوریزه کردن توسط لویس پاستور (Louis Pasteur) به وقوع پیوست. این دو روش این امکان را فراهم نمودند که مواد غذایی و آشامیدنی مدت زمان بیشتر قابلیت حفظ و نگهداری داشته باشند. نکته ای که یک تحول اساسی در این صنعت به حساب می آمد. جنگ جهانی دوم عرصه و فرصت جدیدی را برای توسعه این صنعت مهیا ساخت. در این زمان به دلیل اهمیت تامین غذایی سربازان و محدودیت هایی که به واسطه جنگ در تامین مایحتاج جنگ زدگان پدید آمده بود، شرکت های تخصصی در زمینه تولید و فرآوری مواد غذایی و آشامیدنی پا به عرصه ظهور گذاردند و روش های نوینی در جهت تولید غذاهای فوری (Instant foods) ابداع نمودند. عامل مهم دیگر در توسعه این صنعت گسترش روش ها و کانال های توزیع بود. تا قبل از انقلاب صنعتی و گسترش مسیرها و وسایل حمل و نقل، مردم غالبا مایحتاج غذایی خود را از بازارهای محلی تامین می کردند. اما با وقوع انقلاب صنعتی و همچنین توسعه روش های نگهداری غذا و مسیرهای حمل و نقل، امکان جابه جایی گسترده مواد غذایی و آشامیدنی و محصولات آن مهیا شد که این مهم تاثیر شگرفی در توسعه این صنعت داشت.

تاریخچه در ایران

صنعت غذایی و آشامیدنی دربرگیرنده طیف وسیعی از محصولات است، از این رو هر یک تاریخچه و روند تکاملی منحصر به فرد خود را طی نموده اند. از جمله قدیمی ترین صنایع در این حوزه می توان به صنعت قند و شکر اشاره کرد، به طوری که اولین کارخانه قند در سال ۱۲۷۴ هجری شمسی در کهریزک با ظرفیت روزانه ۱۵۰ تن چغندرقند آغاز به کار کرد. قند و شکر به دلیل تنوع کاربرد از جمله محصولات راهبردی به شمار می روند که تولید آن ها هم از نظر اقتصادی و هم از نظر سیاسی مهم است، از این رو همواره مورد توجه دولت ها بوده. این صنعت در دوران رضاشاه مورد توجه جدی قرار گرفت و کارخانه های متعددی در نقاط مختلف ایران در این رشته فعالیت ایجاد شد.

در کنار قند و شکر می توان لبنیات را از دیگر رشته فعالیت های مهم صنعت غذایی و آشامیدنی برشمرد. اولین کارخانه مدرن در این رشته فعالیت به نام آلفا در سال ۱۳۲۸ در منطقه جوادیه تهران آغاز به کار کرد. آلفا با ظرفیت روزانه ۵ تن شیر دارای دستگاه های خامه گیر، پاستوریزاسیون و بسته بندی بطری بود. هرچند ظرفیت آلفا طی ۱۰ سال به روزانه ۱۵ تن شیر در روز رسید، اما در سال ۱۳۳۸ ورشکسته و تعطیل شد. در کنار آلفا واحدهای دیگری نظیر میکی ماست و لارک نیز در این حوزه فعال بودند. سال ۱۳۳۳ نقطه عطف صنعت با ایجاد کارخانه شیر پاستوریزه تهران بوقوع پیوست. این کارخانه که با همکاری دولت ایران (وزارت بهداری) و یونیسف ایجاد شد با ظرفیت ۴۵ تن شیر در روز در سال ۱۳۳۶ به بهره برداری رسید. در این همکاری یونیسف تامین مالی ماشین آلات و تجهیزات کارخانه به ارزش ۴۳۰ هزار دلار را برعده گرفت و در مقابل دولت ایران نیز متعهد شد در طول ۷ سال معادل ۱٫۵ برابر سرمایه گذاری یونیسف محصولات کارخانه را در اختیار کودکان نیازمند قرار دهد. در سال ۱۳۳۹ شرکت لبنیات پاستوریزه پاک با ظرفیت ۳ تن شیر در ساعت تاسیس شد.

بدون شک در صنایع آشامیدنی، مهمترین رشته فعالیت تولید نوشابه است. در سال ۱۳۳۳ شرکت زمزم اولین کارخانه نوشابه سازی ایران آغاز به کار کرد و محصولات خود را با نام پپسی کولا به بازار عرضه می کرد. در ادامه شرکت های کوکاکولا با محصول سوپرکولا و ساسان با محصول کانادا درای وارد بازار شدند. در این میان واحدهای دیگری نظیر اسو، شوئپس، آلپاین و فانتا به فعالیت پرداختند که یا در کارخانه های بزرگتری نظیر زمزم، پپسی کولا و ساسان ادغام شدند و یا تعطیل شدند.

%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A
 php shell indir hair transplant in turkey promosyon ajandacosmetic surgery turkey buttock augmentation turkey tempobetpaykasa buttock augmentation in turkey piramit takvimpromosyon usb bellek gastric sleeve turkeypromosyon pormopromosyon metal kalem promosyon usb bellek promosyon ürünleripiramit takvim